نامزد بازنشسته کارگزاران و پایتختی که شهردار پای کار می خواهد

[ad_1]

نامزد بازنشسته کارگزاران و پایتختی که شهردار پای کار می خواهد

اعضای شورای شهر جدید، محمد علی نجفی (عضو مرکزیت کارگزاران) را نامزد شهرداری تهران کردند. دو روز قبل حسین مرعشی (سخنگوی کارگزاران) گفته بود “ترجیح ما نجفی است، هر چند که عارف ( رئیس اسمی شورای سیاستگذاری اصلاح طلبان) ترجیح می دهد فردی نزدیک به وی شهردار شود”. اکنون پروژه مهندسی شده کارگزاران به مرحله […]

اعضای شورای شهر جدید، محمد علی نجفی (عضو مرکزیت کارگزاران) را نامزد شهرداری تهران کردند. دو روز قبل حسین مرعشی (سخنگوی کارگزاران) گفته بود “ترجیح ما نجفی است، هر چند که عارف ( رئیس اسمی شورای سیاستگذاری اصلاح طلبان) ترجیح می دهد فردی نزدیک به وی شهردار شود”.

اکنون پروژه مهندسی شده کارگزاران به مرحله پایانی رسیده است. روزنامه اصلاح‌طلب آفتاب یزد ماه گذشته فاش کرد که کرباسچی از برخی نامزدها برای قرار گرفتن در لیست امید ، ۲ میلیارد تومان مطالبه کرده است.

بعدها عارف با لحنی آمیخته به بغض گفت که هرچند رئیس شورای سیاستگذاری بوده اما در دو روز آخر، در جریان تهیه فهرست ۴۲ نفره ( از بین ۷۰۰ نفر ) برای معرفی ۲۱ نفر نهایی قرار گرفته است. کسانی مانند منتجب نیا نیز فاش کردند که تیم ۵-۴ نفره پشت پرده، حتی خاتمی را هم مقابل عمل انجام شده قرار داده است.

شورای شهر پنجم هنوز تشکیل نشده، با حاشیه های فراوان روبرو شده است، برخلاف شورای شهر اول تهران که آن هم اصلاح طلب ( دو طیف ۷ و ۸ نفره ) بود و پس از دو سال به مشاجره و بن بست رسید و توسط دولت اصلاحات منحل شد. اکنون شورای جدید درحالی که رسما آغاز به کار نکرده، محمد علی نجفی را نامزد شهرداری پایتخت و مسئولیت اجرایی سنگین آن کرده است.

نجفی در همین چند سال اخیر، در کار اجرایی ثبات از خود نشان نداده است. وی ۲۶ مرداد سال ۹۲ به عنوان معاون رئیس جمهور و رئیس سازمان میراث فرهنگی و گردشگری منصوب شد. اما ۱۰ بهمن ۹۲ استعفا داد و علت را #بیماری_قلبی و توصیه پزشکان به نپذیرفتن کار اجرایی خواند. البته آقای روحانی همان روز استعفا، نجفی را به عنوان مشاور خود و دبیر ستاد هماهنگی اقتصادی کشور منصوب کرد که گویا از نگاه روحانی موفق نبود و گرنه برای دولت جدید ابقا می شد. او پس از استیضاح فرجی دانا، مدتی هم سرپرست وزارت علوم بود.

حالا تیم کرباسچی-مرعشی و کارگزاران به حداکثر غیمت در مهره چینی شورای شهر می رسند. اما برای مردم پایتخت مهم است که بدانند مدیر ناکام میراث فرهنگی ( حامی ترویج قلیان به ویژه برای بانوان و دیگر هیچ!) و دبیر ناموفق ستاد هماهنگی اقتصادی دولت، چه کاری از دستش در مسئولیت سنگین شهرداری بر می آید؟ به ویژه اینکه او از ۴ سال قبل، به خاطر بیماری قلبی از کار اجرایی منع شده و بعید است در این چهار سال جوانتر شده باشد! او حالا ۶۶ ساله ، و نامناسب برای کار اجرایی میدانی شبانه روز است. منطقاعملکرد شهردار جدید با کارنامه پرکار و تقریبا موفق قالیباف مقایسه خواهد شد.

[ad_2]

لینک منبع

چراغ سبز تاجگردون / تثبیت و انتخاب مجدد شهردار دوگنبدان

[ad_1]

چراغ سبز تاجگردون / تثبیت و انتخاب مجدد شهردار دوگنبدان

با نزدیک شدن به اتمام دوره چهارم فعالیت‌های شوراهای شهر و روستا در سراسر کشور انتخاب شهردار یکی از چالش‌های مهم اعضاهای شورای شهر و دغدغه بسیاری از شهروندان شده است. گچساران به مرکزیت شهر دوگنبدان نیز یکی از شهرستان‌های مهم و پرجمعیت استان کهگیلویه و بویراحمد است که به نوعی به صورت خاص با […]

با نزدیک شدن به اتمام دوره چهارم فعالیت‌های شوراهای شهر و روستا در سراسر کشور انتخاب شهردار یکی از چالش‌های مهم اعضاهای شورای شهر و دغدغه بسیاری از شهروندان شده است.

گچساران به مرکزیت شهر دوگنبدان نیز یکی از شهرستان‌های مهم و پرجمعیت استان کهگیلویه و بویراحمد است که به نوعی به صورت خاص با این چالش روبرو شده است و انتخاب شهردار برای شهر دوگنبدان یکی از علامت‌های سوال بزرگ این روزهای مردم این شهر به شمار می‌رود.

حبیب‌الله عاملی مقدم، مسلم کرمی، سید ناصر حسینی، کیانوش بلوطی، رمضان عباسی، افضل نظری و نرگس زارعیان به عنوان اعضای اصلی پنجمین دوره انتخابات شورای شهر دوگنبدان به طور قطع این روزها درگیر مهم‌ترین انتخاب سیاسی اجتماعی خود هستند و البته در این خصوص باید گفت رایزنی و جلسات متعددی نیز صورت گرفته تا شهرداری دوگنبدان به نوعی مدیر ارشد خود را بشناسد.

تحلیل و گمانه‌زنی‌های زیادی در خصوص انتخاب شهردار دوگنبدان در محافل مختلف مطرح شده است اما به نظر می‌رسد مهم‌ترین گزینه‌های بولد محافل این روزهای انتخاب شهردار دوگنبدان اردوان زینل‌زاده شهردار کنونی و مهدی اکبری از کارکنان شهرداری باشد.به نوعی می‌توان گفت اکبری چهره‌ای ناشناخته و فاقد رزومه شاخص برای عوام است البته به نظر می‌رسد حضور پررنگ وی در میتینگ‌های مختلف انتخاباتی اصلاح‌طلبان از میرحسین موسوی گرفته تا حسن روحانی تنها شاخصه سیاسی اجتماعی وی باشد و انتخاب وی به عنوان شهردار دوگنبدان می‌تواند این شائبه را پررنگ کند که پشت پرده این انتخاب تفکرات و لابی‌گری‌های سیاسی است و البته گمانه‌های نیز بر توافق اعضای جدید برای انتخاب وی مطرح شده است!

اما گزینه دوم اردوان زینل‌زاده شهردار کنونی دوگنبدان است که آخرین روزهای مدیریت خود را بر شهرداری در دوره چهارم شوراهای شهر و روستا می‌گذراند، زینل‌زاده دارای سوابق و روزومه مفصل مدیریتی در سطح استان و شهر دوگنبدان است و عملکرد وی نیز حی و حاضر اما برخی از گمانه‌ها نیز حکایت از اتفاق نظر برخی از اعضای جدید شورا برای تثبیت و انتخاب مجدد وی به عنوان شهردار دوگنبدان دارد با این نکته که براساس برخی اظهارنظرها چراغ سبز تاجگردون در این خصوص زده شده است!

زینل‌زاده بالطبع دارای موافقان و مخالفانی نیز است و این موضوع را شورای چهارم و انتخاب مجدد او پس از استعفایش به خوبی خود نشان داد اما باید دید تصمیم نهایی شورای جدید که تنها کیانوش بلوطی از حامیان زینل‌زاده را از دور چهارم همراه خود دارد چه خواهد بود؟

 

خبرآوران

[ad_2]

لینک منبع

14 تیر؛ روز قلم

[ad_1]

14 تیر؛ روز قلم

  قلم، زبان عقل و معرفت و احساس انسان ها و بیان کننده اندیشه و شخصیت صاحب آن است. قلم، زبان دوم انسان هاست. هویت، چیستی و قلمرو قلم بسیار گسترده تر از آن است که در بیان بگنجد. • روز قلم روز چهاردهم تیر ماه به پیشنهاد انجمن قلم ایران و تصویب شورای فرهنگ عمومی […]

 

قلم، زبان عقل و معرفت و احساس انسان ها و بیان کننده اندیشه و شخصیت صاحب آن است. قلم، زبان دوم انسان هاست. هویت، چیستی و قلمرو قلم بسیار گسترده تر از آن است که در بیان بگنجد.

• روز قلم

روز چهاردهم تیر ماه به پیشنهاد انجمن قلم ایران و تصویب شورای فرهنگ عمومی ،به عنوان ( روز قلم ) در تقویم رسمی جمهوری اسلامی ایران به ثبت رسید.

 

• پیشینه روز قلم
البته توجه به قلم در سرزمین ما پیشینه‌ای دیرینه دارد. سده‌ها پیش در ایران باستان، تیرگان (سیزدهم تیرماه) یکی از مهم‌ترین جشن‌های ایران باستان بوده که آیین‌های مخصوصی داشته و یکی از آن‌ها پاسداشت قلم بوده است. یکی از دلایلی که برای این جشن ذکر شده، این است که در این روز، هوشنگ، پادشاه پیشدادی ایران، نویسندگان و کاتبان را به رسمیت شناخت و آنان را گرامی داشت، مردم جشن گرفتند و آن جشن به یاد ارجمندی قلم بر جای ماند. دلیل دیگری هم که برای این جشن ثبت شده، این است که به نوشته‌ی ابوریحان بیرونی، سیزدهم تیرماه، روز ستاره‌ی تیر یا عطارد است و چون عطارد، کاتب ستارگان است، می‌توان سیزدهم تیرماه را روز نویسنده نامید.

پس از انقلاب نیز نویسندگان و شاعران سرشناسی چون محمدعلی سپانلو سیزدهم تیرماه را به عنوان روز قلم و نویسنده پیشنهاد دادند، تا این‌که چهاردهم تیرماه از جانب انجمن قلم به عنوان روز قلم نام‌گذاری شد. با این حال این مناسبت هنوز چندان در میان مردم و حتی اصحاب قلم و اندیشه شناخته‌شده نیست.

 

• تاریخ نوشتن
تاریخ نوشتار، حداکثر به بیست هزار سال پیش باز می گردد و با محدود ساختن به نظام های نوشتاری مدوّن، رقمی حدود شش هزار سال پیش را نشان می دهد. این ارقام و آمارها فقط تخمینی است از سوی کاوشگران علمی، در صورتی که بدون شک پیشرفتی از سوی جوامع گوناگون، بدون کمک خط و زبان امکان پذیر نبوده است.

 

از جمله موادی که برای نوشتن به کار می رفته سنگ، چوب، پوست حیوانات، برگ درختان، استخوان، موم، ابریشم، پنبه و کاغذ را می توان نام برد. در طول تاریخ، نوشتن به دو صورت بوده است: یک دسته خطوطی را در برمی گرفت که با استفاده از ابزارهای تیز چون سوزن، چاقو و… نوشتاری، کنده کاری می شد. دسته دیگر شامل خطوطی است که به وسیله قلم پر، قلم نی، قلم مو و… و با استفاده از جوهر بر سطح ماده نوشتاری ترسیم می گردید. گفتنی است نسخه برداری از نوشته ای بر سنگ یا فلز به طور منطقی، در نهایت به اختراع چاپ انجامید.

 

• قلم چیست؟
قلم، زبان عقل و معرفت و احساس انسان ها و بیان کننده اندیشه و شخصیت صاحب آن است. قلم، زبان دوم انسان هاست. هویت، چیستی و قلمرو قلم بسیار گسترده تر از آن است که در بیان بگنجد. هرگونه رشد و پیشرفت، پیروزی و آرامش و معرفت و شناخت، ریشه در قلم دارد. تمدن ها، تجربه های تلخ و شیرین و علوم با نوشتن ماندگار می شوند.

هر کس می تواند قلمی را بین انگشتانش بفشرد و فرمانش دهد که بنگارد و هر آنچه را از مخیله صاحب انگشت تراوش می کند، بنویسد. قلم، تخریب می کند. می سازد. واقعیت ها را آشکار می کند. آشکارها را نهان می کند. به واقع قلم، معجزه ای جاودان است.

 

قلم مدرن
در آغاز قرن بیستم، کسی این تردید را به خود راه نمی داد که قلم و کاغذ را مهم ترین و مؤثرترین ابزار ذخیره سازی اطلاعات بداند؛ زیرا در آن زمان جوامع از نظر اقتصادی و فکری به جامعه های کاغذ مدار تبدیل شده بود. اما پایه های این باور پس از چندی به لرزه درآمد و با ظهور رایانه، رشد سریع فناوری اطلاعات، تلویزیون، استفاده های گوناگون از میکرو فیلم، میکرو فیش و ابزارهای الکتریکی، برتری بی رقیب کاغذ و قلم سنتی، به طور جدی به مبارزه طلبیده شد.

 

سوگند خداوند در قرآن به نام قلم، گویاترین شاهد بر شرافت و قداست آن است

 

همان طور که در طول تاریخ، شکل ظاهری قلم عوض می شده است، روز به روز همراه با صنعت رو به رشد نیز تغییر می کند. اگر چه هنوز کتاب خانه های الکترونیکی و اداره های بدون کاغذ و قلم و جامعه های بدون کتاب نیامده است و شاید هرگز نیاید، ولی موقعیت ابزار و مواد نوشتنی از بنیاد دگرگون شده است. این دگرگونی در ظاهر قلم ها و نوشته ها، نه تنها از ارزش قلم و صاحبان آن نمی کاهد، بلکه به دلیل انتقال لحظه ای نوشته ها، هرآینه مسئولیت و وظیفه قلم را صدچندان می کند.

 

جایگاه قلم در اسلام
سوگند خداوند در قرآن به نام قلم، گویاترین شاهد بر شرافت و قداست آن است: «ن وَ الْقَلَمِ وَ ما یَسْطُرُونَ؛ سوگند به قلم و آنچه نویسند.» در جایی که خداوند، صاحب هستی به آفریده ای از آفریده های خود قسم یاد می کند، بشر در چه جایگاهی می تواند از ارج و منزلت آن سخن براند. در نخستین ارتباط وحیانی رسول خدا صلی الله علیه و آله با مبدأ هستی در غار حرا، سخن از قلم به میان می آید، تا جایی که خداوند خود را این گونه معرفی می کند: «الَّذی عَلَّمَ بِالْقَلَمِ؛ آن که با قلم آموخت.»

 

با سیری در زندگی پیامبر و امامان علیهم السلام می توان توجه و اهتمام عملی به نوشتن را از متن سیره آنان دریافت. این قدرشناسی به حدی بود که گاه موجب آزادی اسیران کفار می گشت. در صدر اسلام، پس از پایان برخی جنگ ها، پیامبر دستور می فرمود اسیرانی که به ده نفر از مسلمانان خواندن و نوشتن بیاموزند، آزاد شوند. این عمل در جامعه محروم از تمدن آن دوره، زیباترین و مؤثرترین پیام برای ارج نهادن به جایگاه قلم و علم بوده و هست.

 

امتیازهای قلم
«قلم» سه امتیاز دارد که در «بیان» آن‏ها را نمی‏ بینیم:
۱٫ باقی بودن:
سخن فرار می‏ کند و نوشته باقی است. امیر مؤمنان علی علیه‏السلام در سخن جالبی می ‏فرماید: «دانش را با نوشتن در بند کنید» تا باقی بماند و از کفتان نرود.

 

۲٫ دقیق بودن:
بیان و سخن معمولاً دقیق نیست. اگر قرار بود کتابی که هزار سال پیش نوشته شده، زبانی به ما می ‏رسید و در جایی نوشته نمی ‏شد، هیچ گاه به طور دقیق به ما نمی‏ رسید و در واقع ما کتاب دیگری را پیش روی خود می ‏دیدیم.

 

۳٫ عمیق بودن:
مطالب نوشته عمیق و فکر شده است؛ در حالی که به طور معمول سخنان، بدون تأمل گفته می ‏شود و کم محتواست. نویسندگان گاه یک ساعت فکر می ‏کنند و یک خط می‏ نویسند، ولی در سخن نمی ‏توان آن دقت را رعایت کرد.
علامه طبرسی رحمه الله علیه در این مورد می ‏نویسد:«بیان دو گونه است: بیان زبان و بیان قلم. بیان زبان، با گذشت زمان کهنه می ‏شود و از بین می‏ رود، ولی بیان قلم تا ابد باقی است».

[ad_2]

لینک منبع